VERBORGEN PARELS ZIJN AANGRIJPEND


"Het gebeurt niet vaak dat je naar een amateurtheatervoorstelling gaat en dat je ontroerd raakt. De theatergroep van Avrasya heeft dat afgelopen zaterdag wel bij mij voor elkaar gekregen. Met het theaterstuk “Verborgen Parels” is mij veel duidelijk geworden over het leven dat veel immigratievrouwen hebben en de achterliggende problemen die er spelen.

Aan de ene kant wordt je gegrepen door de vrolijkheid, de prachtige muziek en de mooi aangeklede dames en het andere moment wordt je geconfronteerd met de harde werkelijkheid. Verhalen van onderdrukking, uithuwelijking, migratie en geweld. Juist door deze tegenstelling zo duidelijk neer te zetten op toneel, wordt je emotioneel. Je wordt blij en droevig op bijna het zelfde moment en dat is heel knap op de bühne gezet. Je wordt gegrepen door het theaterstuk en je hebt niet in de gaten dat het wordt gespeeld door amateurs. Dames die nog nooit toneel hebben gespeeld en die hun verhalen en expressie over je heen draperen. Dat allemaal bedacht door Fatma Aktas van Stichting Avrasya. Onder regie van Stephanie Hermes van Haags Theaterhuis, geïnspireerd op een stuk geschreven door Gulumser Kalender.

Het aangrijpendste is dat de verhalen van geweld en onderdrukking vaak ook hun eigen verhalen zijn. Wat deze vrouwen uit Turkije, Iran, Roemenië en Nederland hebben meegemaakt is echt gruwelijk. En ze laten zien dat het huiselijk geweld in de schilderswijk en daarbuiten nog steeds doorgaat. Na de voorstelling zei een van de dochters van deze vrouwen, dat de werkelijkheid nog veel erger is. Dat er vrouwen zijn die nooit naar buiten mogen en niet weten hoe Nederland eruit ziet, “Het ergste heeft mijn moeder nog niet eens verteld” zei ze met tranen in haar ogen.

De titel verborgen parels doet goed recht aan dit theaterstuk. Het waren allemaal aangrijpende verhalen met een prachtige muzikale omlijsting en die je tot nadenken stemt. Ik wil de toneelspeelster bedanken voor hun bijdrage aan de discussie over de problemen met huiselijk geweld en migratie en ik heb duidelijk gezien dat er veel kracht schuilt in deze vrouwen. De stichting Avrasya komt op voor de rechten van deze Kaukasische vrouwen en heeft dat op pijnlijke maar ook prachtige manier laten zien.

Aldus een ontroerde bezoeker,

Albert Struikenkamp”

Foto credits: Jacques Rijnsburger




Deel via sociale media Reageer